maandag 10 oktober 2011

Second Home

TERUG NAAR INHOUD
Overal waar ik kom, al zeker 10 jaar, bezoek ik makelaars. Maar ook vanaf internet ben ik de hele wereld overgegaan, op zoek naar die mooie Spaanse casa, Italiaanse watermolen of Frans boerderijtje. Vorig jaar zomer was het mij met de Turkse Riviera. Nou is het passend bij mij meerdere keren landen af te wijzen en daarna weer in mijn hart te sluiten. Tien jaar geleden was ik namelijk ook al in gesprek met een Turkse makelaar. Deze zou een prachtig huis voor mij bouwen bovenop een rots aan zee. Prachtig! Alleen, zodra ik de zee mijn rug zou toekeren zag ik kassen en electriciteitskabels.
Zomer 2011 ging Turkije in de herkansing. Voor vertrek had ik al een pagina gemaakt over Gocek voor de verhuur van mijn toekomstige villa. Het was een aangename combinatie omdat een goede vriend bovenin de bergen van Gocek een prachtige villa heeft met infinity pool met uitzicht op Rhodos. Ik vertrok, alleen, en zou bij aankomst op Dalaman opgehaald worden door de makelaar. Het was zeker 45 graden in de zon. We hebben 3 huizen bekeken, prachtige villa's maar zooo dicht op elkaar. Ik heb een aantal dagen heerlijk genoten bovenop de Turkse berg.
In Turkije kun je niet zomaar afgelegen land kopen. Meestal is dit farmland, voor boeren. Je hebt een Tapu nodig, dit is een vergunning om het land te gebruiken om erop te wonen. Een aantal buitenlanders kopen gewoon dit farmland en betalen jarenlang braaf de boetes, moeten een aantal keren voorkomen voor de rechtbank in Istanboel maar dan is het meestal voor de bakker. Nu hou ik best wel van een beetje spanning in mijn leven maar dit leek mij een beetje te.
Toen ik op de terugreis op het vliegveld in Dalaman niet mee mocht met het PEGASUS vliegtuig had ik het helemaal gehad. Ze waren overboekt maar probeerde mij af te schepen met het feit dat ik niet op de lijst stond. Na anderhalf uur in onzekerheid en een aantal keren gesmeekt om mee te mogen om naar mijn kinderen te kunnen mocht ik dan toch mee.
Na thuiskomst pakte ik direct mijn tijdschrift ITALIE om lekker weg te dromen bij een veilig Europees oord. Nadeel van Italie is dat het of heel duur is of heel zuidelijk, wat trouwens prachtig is. De Amalfische kust is adembenemend.
Ik besloot het even te laten rusten. Ondertussen droomde ik nog over Italie, draaide opera en kookte heerlijke pasta's.
Als kroon op de kurk kreeg ik ook nog van mijn kinderen het fantastisch leuke boek "Bloedsinaasappels" cadeau van Martin Simek. Martin woont al jaren in Calabrie, supermooi. Ik heb genoten en ik besloot daar ook eens te gaan kijken totdat ik las dat een stelletje was vermoord omdat ze zich niet genoeg hadden aangepast...dit leek mij vragen om problemen (in mijn geval dan)
Nu, vandaag, ben ik weer terug bij het land waar ik ooit begonnen ben. Spanje, of eigenlijk specifieker: de Costa Blanca en dan vooral Moiraira Benissa omgeving.
Mijn vader heeft een huis in Javea, daar niet ver vandaan (waar ik overigens NIET kom) 10 jaar geleden heb ik bij mijn vader en mijn stiefmoeder een week met mijn gezin gelogeerd, dat vond mijn stiefmoeder mijn slechtste idee ooit. Dat vond ik van haar komst als kind ook. Enfin, de streek is prachtig. Ik neem je mee op mijn avontuur naar het meest romantische Spaanse huis omringd met sinaasappelbomen (met dank aan Martin Simek) en olijf en palmbomen. Ik kom hier terug en laat je alles zien! Hasta luego.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen